سرور اختصاصی یک سرور فیزیکی کامل است که تمامی منابع آن به یک کاربر اختصاص داده می‌شود؛ در حالی‌که سرور مجازی بخشی از یک سرور فیزیکی است که با فناوری مجازی‌سازی تقسیم شده. نتیجه این تفاوت، قدرت بیشتر، امنیت بالاتر و کنترل کامل‌تر در سرور اختصاصی است

وقتی وب‌سایت یا سرویس شما ترافیک بالا دارد، منابع زیادی مصرف می‌کند، نیاز به امنیت ویژه دارد یا می‌خواهید تنظیمات کاملاً سفارشی روی سرور اعمال کنید، وقت استفاده از سرور اختصاصی است.

بله. معمولاً می‌توانید انواع سیستم‌عامل‌ها مانند Linux (CentOS، Ubuntu، AlmaLinux و…) یا Windows Server را نصب کنید و حتی امکان نصب سفارشی نیز وجود دارد.

این موضوع بسته به پلانی است که انتخاب می‌کنید. برخی پلن‌ها Managed هستند و شرکت تمام امور مدیریتی را انجام می‌دهد، و برخی Unmanaged هستند که مدیریت کامل بر عهده شماست.

بله. چون منابع اشتراکی نیست و سرور کاملاً مستقل است، ریسک حملات داخلی و مشکلات ناشی از کاربران دیگر وجود ندارد. همچنین کنترل کامل برای نصب فایروال‌ها و تنظیمات امنیتی دلخواه فراهم است.

در بسیاری از دیتاسنترها بله، ارتقای RAM، هارد، CPU و حتی کارت شبکه معمولاً امکان‌پذیر است. البته در برخی موارد نیازمند هماهنگی و خاموشی کوتاه‌مدت سرور است.

برای وب‌سایت‌های پرترافیک، فروشگاه‌های اینترنتی بزرگ، نرم‌افزارهای سازمانی، دیتابیس‌های حجیم، سیستم‌های مالی، پنل‌های مدیریت کاربران و هر پروژه‌ای که نیاز به قدرت و امنیت بالا دارد.

بله. معمولاً 1 تا چند IP اختصاصی ارائه می‌شود و امکان افزودن IP بیشتر نیز وجود دارد.

بسته به پلن و سرویس‌دهنده متفاوت است. در برخی پلن‌ها بکاپ‌گیری خودکار ارائه می‌شود و در برخی باید خودتان تنظیمات بکاپ یا فضای ذخیره‌سازی خارجی تهیه کنید.